home nieuws band contact shop extra fanclub pers
foto
teksten
downloads
rnr_cursus
links
Waarom ik stop met de band

Waarom ik stop met de band

Als band neem je beslissingen samen en treed je gezamenlijk naar buiten. Maar aangezien ik de oorzaak ben van de commotie, vind ik dat ik persoonlijk moet uitleggen waarom ik dit besluit genomen heb.

Ik heb de band aangegeven dat ik volgend jaar ga stoppen als bandlid. De reden hiervoor is mijn gezondheid. Ik heb al jaren allerlei klachten en die nemen helaas niet af. Ik voel mijn fitheid de laatste tijd steeds minder worden. Allemaal vage klachten, zoals last van de gewrichten, rugklachten, hoofdpijn en duizeligheid. Volgens de artsen moet ik het aantal uren dat ik wekelijks aan mijn werk besteed aanzienlijk terugbrengen naar maximaal zo’n 60 uur gemiddeld. In een band zitten en het Zwarte Cross Festival organiseren zie ik niet echt als werk en al helemaal niet als vervelend werk. Maar vorig jaar kreeg ik plotseling een goeie lichamelijke terugslag. Ik reed terug van ons kantoor naar huis en voelde me onwel worden. Thuis stortte ik fatsoenlijk in. Ik lag voor pampus op de grond en had geen idee wat ik had. De huisarts omschreef het als een ‘nervose break down’. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt en ook nooit het idee dat mij zoiets zou kunnen overkomen. Het was heel heftig, ik lag in bed en had het gevoel dat ik mijn armen en benen niet meer kon bewegen. Zo lig je als een opgebaard veenlijk naar het plafond te koekeloeren. Ik kon zelfs niet opstaan om te pissen, ik kon echt helemaal niets meer! Na twee dagen ging het weer beter en kon ik weer lopen, maar het evenwichtsorgaan werkte nog slecht en ik kon nog niet tegen harde geluiden en fel licht. Niet echt handig als je in een rockband zit dus. Ook dat ging weer over en al snel kon ik gewoon weer vol gas ertegenaan met de optredens en de overige werkzaamheden. Maar ik ben er wel van geschrokken en heb me voorgenomen dat ik dit of iets soortgelijks (of erger) niet een tweede keer wil meemaken. We hebben daarom verschillende maatregelen genomen, zoals minder taken, een extra medewerker aannemen en de donderdagmiddag proberen vrij te houden. Allemaal goede besluiten, maar de klachten zijn niet minder helaas. Dan worden de dingen die anders vanzelf gaan allemaal een stuk zwaarder; af en toe denk je: ‘was ik vanavond maar een keer vrij’ en dat is geen goed teken natuurlijk. Daarnaast heb ik nog last van astmatische bronchitis, versleten rug, ziekte van Dupuytren (een aandoening waarbij je pezen in je handen langzaam je vingers naar binnen trekken) en ben ik zo lawaaidoof als een kwartel. Ik bezoek een batterij specialisten waar je u tegen zegt en slik dagelijks een lading medicijnen (vijf verschillende) waarmee een slechtlopende apotheek weer bovenjan van geraakt.

Dat we drukke baasjes zijn, is natuurlijk al jaren zo en daar heb ik nooit klachten over gehad. Sterker nog, ik heb het altijd prachtig gevonden om lekker druk te zijn, veel dingen te verzinnen samen veel dingen tegelijk aanpakken. Feitelijk heb ik wel twee volle banen, want vrijdag op kantoor zeggen we ‘tot maandag’ en dan gaan we vol gas knappen met de band en maandag gaat de knop weer om en zo gaat dat al jaren. Dat is altijd goed gegaan, maar nu komen dan dus de klachten. Ik heb goed nagedacht over verschillende oplossingen; minder optreden, kalmer aan gaan doen, stoppen met de dingen naast de band, etc., maar dat vind ik allemaal geen goede oplossingen. Alles of niks moet het zijn. Zo ben ik altijd geweest en zo zal ik waarschijnlijk ook altijd blijven. Dan is er nog het luxe probleem dat zowel de band als het Zwarte Cross Festival goed gaan en met allebei ben je superdruk. Geen probleem als je fit bent, maar nu dus wel een probleem.

Ik ben van mening dat als ik nu geen besluit neem dat echt iets verandert, dat ik dan achteraf gezien wel eens een hele domme lul geweest kan zijn.. Want ik ben over weinig zaken serieus, maar mijn gezondheid zal ik toch een beetje serieus moeten nemen.. Daarom heb ik besloten dat ik nog maximaal één jaar als bandlid de schouders er volledig onder zet en dat ik er dan mee stop, anders komt het niet goed met Gijsjo.. Een moeilijke en zware beslissing, maar wel de enige juiste in mijn ogen.

Ik ben hiermee naar mede-oprichter Cohen gegaan en heb hem voorgesteld volgend jaar naar een nieuwe bassist te gaan zoeken. Ik wilde namelijk dat de band gewoon doorgaat en denk dat de band zonder mij ook bestaansrecht heeft. Maar Cohen was hier duidelijk in: ‘als jij stopt, dan stop ik ook.’ Ik vind dit heel jammer, maar kan niet anders dan Cohen’s besluit respecteren. De enige die dit beslist is hijzelf. Ja, en zonder het Jovinkduo, dan wordt het wel lastig voor de Jovinks, dat moet ik toegeven. We hebben daarom besloten dat we dan als band samen stoppen met touren. We maken de tournee van 2007 af en dan is het mooi geweest. Het is een heftig besluit, met name omdat er verder geen vuiltje aan de lucht was; goeie sfeer in de band, we werden steeds beter en de zalen steeds voller, geen ruzie, familie Nijman altijd van de partij, nieuwe nummers en noem maar op.

Het is iets wat ons echt aan het hart gaat, want de band is vijftien jaar ons geesteskindje geweest waar we alles voor aan de kant hebben gezet. Aan de andere kant moeten we het ook niet te zwaar zien. We hebben een prachtige tijd gehad, veel bereikt samen, veel schik gehad samen en veel mooie dingen gemaakt samen. Wat ik ook stoer vind is dat we op het hoogtepunt afscheid nemen, zodat iedereen ons herinnert zoals we zijn; altijd positief, altijd 100% inzet en niet lopen janken. Langzaam beginnen af te takelen en de band als een nachtkaars uit zien gaan dat wil ik niet, maar stoppen op het hoogtepunt. Daarnaast blijft de naam Jovink & the Voederbietels gewoon bestaan en blijven we ook optreden als we daar zin in hebben of als de gezondheid dat toelaat. Spelen op het Zwarte Cross Festival, misschien bij andere gave gelegenheden en muziek maken zullen we allemaal ook blijven doen, al dan niet samen. Nummers maken ook, stunts verzinnen ook.

Maar een volledige tournee zal er niet meer zijn, voorlopig niet tenminste. We hoeven volgens mij nog niet te hard te rouwen, want de komende tournee staat voor de deur en hierin gaan we net zo veel gas geven als dat jullie van ons gewend zijn. Misschien nog wel meer..

100 Lentes Wieter
Always on my Mind
De vangst is mooier dan de jacht
Gradus uut de Høven (An der schöne blaue Iessel)
Harsenloze Zondag
Hoe smik ow den!
Holy Riky (Rikireligie)
Ik stink zo uut de bek
Kilo zalt... en nog gin dös
Klasse, goed te passe
Luie Flikker
Moar now geet ’t anders!
Mooie Lisa
Muziek Terroristen
Net een Vulkaan
Niemand krig mien goeien zin kapot
Noa iedere slok vind ik ow minder lillek
Noar veuren
Padvinderslied
Popstar
Tabee ajow! (De anticlimax van de antiband)
Waarom
Waarom ik stop met de band
Warrstein!! (Bonußträck)
Werken is mien Hobby
Woar 't um dreajt